Апстракт:

Во услови на интензивна дигитализација и глобална поврзаност, традиционалните форми на фолклор претрпуваат значајни трансформации и се реинтерпретираат во рамките на современата киберкултура. Целта на овој труд е да го истражи феноменот на дигиталниот фолклор како продолжение и адаптација на класичните фолклорни практики во македонскиот културен контекст. Посебен акцент е ставен врз начините на кои интернет-просторот функционира како нова „фолк-арена“ за создавање, споделување и модификација на културната содржина. Трудот се фокусира на различни форми на дигитален фолклор, вклучувајќи мимови на интернет (memes), вирални наративи, коментари на социјалните медиуми и практики на дигитално раскажување приказни, кои одразуваат колективна имагинација, хумор и социјална критика. Преку квалитативна анализа на примери од македонскиот дигитален простор, трудот ги испитува прашањата за авторството, автентичноста и преносот во новите медиумски средини. Дополнително, трудот ја преиспитува улогата на фолклористиката како дисциплина во контекст на дигиталната култура, поставувајќи прашања за методолошките пристапи и теоретските рамки што се користат за анализа на овие нови феномени. Трудот треба да покаже дека дигиталниот фолклор не претставува прекин со традицијата, туку нејзина еволуција, во која постарите мотиви и наративните структури се трансформираат и добиваат нови значења. Трудот има за цел да придонесе за подлабоко разбирање на современите културни контексти, нагласувајќи ја потребата од интегрирање на дигиталните практики во истражувањата во рамките на македонската фолклористика.